درمان ناباروری مردان بدون اسپرم

شنیدن خبر نبود اسپرم در آزمایش آنالیز منی (Semen Analysis) برای هر مردی می تواند تکان دهنده و ناراحت کننده باشد. این وضعیت که در اصطلاح پزشکی به آن آزواسپرمی گفته می شود، به این معناست که در مایع انزال فرد هیچ اسپرمی یافت نشده است. در گذشته، این تشخیص به معنای پایان رویای داشتن فرزند بیولوژیک بود؛ اما امروزه با پیشرفت های شگرف در علم اورولوژی و تکنولوژی های کمک باروری (ART)، درمان ناباروری مردان بدون اسپرم دیگر یک آرزوی دست نیافتنی نیست. در این مقاله به بررسی دقیق علل، انواع و جدیدترین متدهای روز دنیا برای درمان این عارضه می پردازیم.

آزواسپرمی چیست و چرا رخ می دهد؟

برای درک بهتر درمان ناباروری مردان بدون اسپرم، ابتدا باید بدانیم که آزواسپرمی به دو دسته کلی تقسیم می شود. تشخیص درست نوع آن، اولین و حیاتی ترین قدم در مسیر درمان است.

آزواسپرمی

۱. آزواسپرمی انسدادی (Obstructive Azoospermia)

در این حالت، بیضه ها اسپرم تولید می کنند، اما به دلیل وجود یک سد یا انسداد در مسیر انتقال (مانند لوله های اپیدیدیم یا مجاری وازدفرانس)، اسپرم نمی تواند به مایع منی راه یابد. علل این انسداد می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • سابقه جراحی: مانند عمل وازکتومی یا جراحی فتق.
  • عفونت ها: عفونت های مکرر دستگاه تناسلی که باعث ایجاد بافت جوشگاهی (Scar) می شوند.
  • نقص های مادرزادی: نبود مادرزادی لوله های انتقال دهنده اسپرم.

۲. آزواسپرمی غیرانسدادی (Non-Obstructive Azoospermia)

این وضعیت پیچیده تر است و به این معناست که بیضه ها در تولید اسپرم با مشکل مواجه هستند. این اختلال می تواند ناشی از مسائل هورمونی، نقص های ژنتیکی (مانند سندرم کلاین فلتر) یا آسیب های محیطی (شیمی درمانی، اشعه و واریکوسل شدید) باشد. در این موارد، درمان ناباروری مردان بدون اسپرم بر یافتن “جزایر کوچک تولید اسپرم” در داخل بافت بیضه متمرکز می شود.

تشخیص دقیق؛ کلید موفقیت در درمان

قبل از انتخاب روش درمان، پزشک متخصص اورولوژی (اندرولوژیست) مراحل زیر را طی می کند:

  1. آزمایش مکرر منی: برای اطمینان از اینکه نبود اسپرم دائمی است.
  2. بررسی هورمونی: اندازه گیری سطح FSH، LH و تستوسترون برای ارزیابی عملکرد بیضه.
  3. سونوگرافی بیضه و مجاری: برای بررسی وجود انسداد یا واریکوسل.
  4. تست های ژنتیکی: مانند کاریوتایپ و بررسی ریزحذف های کروموزوم Y.
تست های ژنتیکی

روش های مدرن استخراج اسپرم از بیضه

وقتی اسپرمی در مایع منی وجود ندارد، هدف ما استخراج مستقیم اسپرم از منبع تولید آن است. این روش ها انقلابی در درمان ناباروری مردان بدون اسپرم ایجاد کرده اند.

روش PESA (استخراج اسپرم از اپیدیدیم با پوست)

این روش معمولا برای افرادی که دچار آزواسپرمی انسدادی هستند استفاده می شود. در PESA، پزشک با استفاده از یک سوزن بسیار ظریف، مایع را از اپیدیدیم (محل ذخیره اسپرم در بالای بیضه) می مکد. این روش نیازی به شکاف جراحی ندارد و تحت بی حسی موضعی انجام می شود. اسپرم های به دست آمده در این روش معمولا کیفیت خوبی برای استفاده در روش ICSI (میکرواینجکشن) دارند.

روش TESE (استخراج اسپرم از بافت بیضه)

اگر در اپیدیدیم اسپرمی یافت نشود، مرحله بعد جراحی TESE است. در این روش، تکه های بسیار کوچکی از بافت خود بیضه برداشته می شود. سپس این بافت در آزمایشگاه زیر میکروسکوپ بررسی می شود تا اسپرم های زنده از میان سلول های دیگر جدا شوند. این روش هم برای موارد انسدادی و هم در برخی موارد غیرانسدادی کاربرد دارد.

روش Micro-TESE؛ طلایی ترین راه درمان آزواسپرمی غیرانسدادی

این جراحی پیشرفته ترین متد برای درمان ناباروری مردان بدون اسپرم در موارد غیرانسدادی است. در Micro-TESE، جراح با استفاده از میکروسکوپ های بسیار قدرتمند جراحی، بافت داخل بیضه را با دقت بالا بررسی می کند. جراح به دنبال لوله های تولید کننده اسپرم (لوله های منی ساز) می گردد که متورم تر و روشن تر هستند، چرا که احتمال وجود اسپرم در آن ها بیشتر است.

  • مزیت: شانس یافتن اسپرم در این روش بسیار بیشتر از TESE معمولی است و آسیب کمتری به بافت و عروق بیضه وارد می شود.
روش Micro-TESE

تکنولوژی میکرواینجکشن (ICSI)؛ مکمل درمان

پس از موفقیت در استخراج حتی یک عدد اسپرم زنده، نوبت به تکنولوژی ICSI می رسد. در این روش، اسپرم استخراج شده به طور مستقیم به داخل تخمک خانم تزریق می شود. این ترکیب باعث می شود که حتی با ضعیف ترین و کم تعدادترین اسپرم ها نیز بتوان جنین تشکیل داد و بارداری موفقی را رقم زد.

اصلاح سبک زندگی و درمان های مکمل

اگرچه جراحی نقش اصلی را ایفا می کند، اما بهبود وضعیت بیولوژیک بدن می تواند شانس موفقیت درمان ناباروری مردان بدون اسپرم را افزایش دهد:

۱. درمان دارویی و هورمونی

در برخی موارد آزواسپرمی غیرانسدادی، استفاده از داروهایی مانند کلومیفن یا آمپول های HCG، می تواند سطح هورمون تستوسترون داخل بیضه را افزایش داده و باعث تحریک تولید اسپرم شود. پزشک ممکن است ۳ تا ۶ ماه قبل از انجام جراحی Micro-TESE، این داروها را تجویز کند تا شانس یافتن اسپرم را به حداکثر برساند.

۲. مدیریت واریکوسل

واریکوسل یا واریس بیضه، یکی از علل شایع کاهش تولید اسپرم است. در مردانی که تعداد اسپرم صفر دارند اما واریکوسل شدید دیده می شود، جراحی واریکوسلکتومی (به روش میکروسرجری) ممکن است باعث بازگشت اسپرم به مایع منی در حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد موارد شود و یا حداقل شانس موفقیت استخراج اسپرم با جراحی را افزایش دهد.

۳. تغذیه و مکمل ها

مصرف آنتی اکسیدان های قوی مانند ویتامین E، ویتامین C، زینک، سلنیوم و ال-کارنیتین می تواند کیفیت اسپرم های تولید شده در محیط بیضه را بهبود ببخشد و از آسیب به DNA آن ها جلوگیری کند.

مصرف آنتی اکسیدان های قوی

سوالات متداول در مورد درمان آزواسپرمی

آیا درمان ناباروری مردان بدون اسپرم صد در صد است؟

خیر، در علم پزشکی هیچ درمانی قطعی نیست. در موارد انسدادی شانس یافتن اسپرم نزدیک به ۱۰۰ درصد است، اما در موارد غیرانسدادی (بسته به علت)، شانس یافتن اسپرم با روش Micro-TESE حدود ۴۰ تا ۶۰ درصد تخمین زده می شود.

آیا نوزادان حاصل از اسپرم استخراج شده با جراحی سالم هستند؟

بله، تحقیقات گسترده نشان داده است که سلامت نوزادان حاصل از روش های PESA یا TESE تفاوت معناداری با نوزادان حاصل از بارداری طبیعی ندارد. تنها در موارد ژنتیکی، مشاوره قبل از ازدواج و بارداری توصیه می شود.

دوره نقاهت جراحی استخراج اسپرم چقدر است؟

معمولا جراحی هایی مانند PESA و TESE سرپایی هستند. فرد پس از یک تا دو روز استراحت می تواند به فعالیت های روزمره بازگردد، اما باید تا دو هفته از فعالیت های سنگین ورزشی خودداری کند.

جمع بندی و نتیجه گیری

درمان ناباروری مردان بدون اسپرم سفری است که نیاز به صبر، دانش و مراجعه به مراکز معتبر ناباروری دارد. اگر در آزمایش منی شما اسپرمی دیده نشده است، ناامید نشوید. با تشخیص درست نوع آزواسپرمی و استفاده از روش های نوین جراحی میکروسکوپی مانند Micro-TESE، شانس بسیار خوبی برای داشتن فرزند بیولوژیک وجود دارد. به یاد داشته باشید که زمان در درمان ناباروری عامل مهمی است، بنابراین هرچه زودتر برای بررسی های تخصصی اقدام کنید، مسیر هموارتری در پیش خواهید داشت.

دکتر ولی پور، جراح و متخصص بیضه و اورولوژی